Czy moje dziecko jest nadpobudliwe?

Szanowna Redakcjo,

Od jakiegoś czasu razem z mężem zauważamy, że nasz synek chodzi rozkojarzony i wszędzie go pełno. Szymon ma 3 lata i chodzi do przedszkola. Najpierw cieszyła nas ta niespożyta energia, jednak wszystko zaczęło iść w niewłaściwym kierunku. Kiedy mówimy coś do niego, bardzo często nie jest w stanie skupić swojej uwagi, a jeśli go o coś prosimy, często zapomina, co miał zrobić. W domu nie usiedzi na jednym miejscu – nie może zdecydować się, jakimi zabawkami ma się bawić, bardzo dużo mówi. W przedszkolu nie jest lepiej. Pani nauczycielka ciągle przekazuje nam złe wieści – Szymek był niegrzeczny, Szymek popsuł zabawę, Szymek nie potrafi bawić się w grupie albo czekać na swoją kolej. Próbujemy z mężem nauczyć go koncentrować uwagę, ale te starania nie przynoszą rezultatów. Piszę, bo pani z przedszkola zasugerowała udanie się do specjalisty, ponieważ podejrzewa, że nasz syn cierpi na nadpobudliwość. Trudno mi obiektywnie ocenić zachowanie syna, jednak dziadkowie twierdzą, że każde dziecko ma prawo być niegrzeczne i to typowe zachowanie. Razem z mężem nie mamy fachowej wiedzy na ten temat, dlatego proszę o wstępną ocenę zachowa naszego syna. Będziemy wdzięczni za pomoc.

Pozdrawiamy

Alicja i Bartosz z Wrocławia


Szanowni Państwo,

problem, z którym państwo się mierzą, dotyczy wielu rodziców. Nie wiedzą oni czy dziecko cierpi na ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi, czy jest po prostu energicznym trzylatkiem. Przed podjęciem decyzji o pójściu do specjalisty warto bacznie przyjrzeć się zachowaniu dziecka i sprawdzić, w jakich okolicznościach zachowuje się w konkretny sposób. Być może przyczyny danego zachowania są wynikiem przebywania w konkretnym otoczeniu i zbyt dużej ilości bodźców. Jeśli negatywne zachowania powtarzają się cyklicznie i trwają dłużej niż pół roku, może się to wiązać z nadpobudliwością psychoruchową. ADHD najczęściej ujawnia się około 5-tego roku życia, ale nie znaczy to, że nie warto się skonsultować. Nadpobudliwe dziecko przyjmuje zbyt dużą ilość bodźców, dlatego nie potrafi skupić swojej uwagi na konkretnej czynności, co także dla niego jest stresujące.

Przykłady sytuacji, które Państwo opisali, można uznać za objawy nadpobudliwości. Dziecko nie jest w stanie skupić swojej uwagi, dlatego nie zapamiętuje, co miało zrobić albo w środku zdania zdarza mu się zapomnieć, co miało powiedzieć. Oczywiście takie zachowanie nie ułatwia mu kontaktów w grupie – w przedszkolu robi wszystko, by skupić na sobie uwagę, często także trudno mu poczekać na swoją kolej, nie przestrzega reguł zabawy, dlatego nie jest lubiany wśród rówieśników. ADHD przejawia się także w sferze ruchowej. Dziecko cierpiące na nadpobudliwość nie potrafi usiedzieć na jednym miejscu w spokoju, często przełącza kanały telewizyjne, a wieczorem mimo zmęczenia ma trudności z zasypianiem. Proponuję zgłosić się do specjalisty i opisać zachowanie syna. Jeśli lekarz potwierdzi diagnozę, zastosuje też odpowiednią terapię.

Pozdrawiamy

Redakcja